Saturday, December 25, 2010

Merry Christmas!


Merry Christmas to all my followers and readers! Enjoy this day! Have a blessed Christmas! :-bd Mahal ko kayong lahat! *kaway na pang-Miss Universe*

Maraming maraming salamat sa mga nagbasa at patuloy na nagbabasa slash (/) sumusubaybay sa kagimbal-gimbal na blog ni Miss Piggie! Pinainit niyo ang Pasko ko! Ay teka, mainit lang pala talaga ako. Mehehe. :> Oh, wag nang mag-violent reaction, malamang buhay ako kaya ako mainit. *Badum Tss!*

At dahil pasko, mamamahagi ako! Oo! Seryoso! RakEnRol! Mamamahagi ako ng picture! Dun dun dun dun! 



Ohaa! Gawa sa lego `yan! Mehehe. Nagpunta kasi kaming MOA nung December 24. Wala lungs. Nacute-an lang ako. Na-astig-an rin. Grabe. Ilang oras kaya `yan ginawa?

Ha? Pera kamo ang ibigay ko? Bakit, ako ba si Santa Claus? Kasing taba ko lang siya pero hindi ako si Santa Claus! Tse! Echos. Hehe. Broke din ako e. Bigyan niyo muna ako ng pamasko tapos bibigay ko sa inyo 1/4 ng pinamaskuhan ko. `Yun ay, kung makakapasok kayo sa bahay namin na may napakalaking aso na may tatlong ulo. May rabies pa `yun! Sa sobrang makamandag ng rabies nun eh pag nahingahan ka lang ng aso namin eh mangingisay ka agad at bubula ang bibig. Tapos sa susunod na Christmas ka na magigising. Christmas nang katapusan ng mundo. Hindi ka naniniwala? Eto picture ng aso namin oh, farty people, meet Tame:


So kelangan talaga takutin ang mga namamasko noh? Bad Piggie. Super duper mega over to inf and beyond bad Piggie. Kaya siguro hindi ko nakita si Santa Claus kahit hinintay ko siya nang bonggang bongga hanggang madaling araw. Naughty daw kasi ako. Oh well, at least hindi niya ako niregaluhan ng Ham o anything with pork! Remember, I'm Miss Piggie. And I'm not a cannibal! On second thought, oh. I eat people pala. And you don't wanna know how. *spank* *wink*

Merry Christmas ulit! Enjoy. :-bd At hindi muning ng babae ang (/) jan sa taas. Slash `yan. Slash. Tse! :P

Wednesday, December 22, 2010

Fashionista o Pornstar?

Dahil sa post kong Wow Angganda, Ay Pokpokita Pala, naisip kong mag-post tungkol sa mga babaeng mala-pornstar kung magsuot ng damit. Paano naging konektado ang post na `to sa post na Wow Angganda? Simple lang! Madalas nga kasi sa mga mala-pokpok kung maka-pose eh nakasuot pornstar din syempre. Kaya ayun, swak!

Ehem, bago ang lahat, tingnan muna nating lahat ang picture na `to. Hehe:


Ayan. At bago ako magpatuloy, punasan niyo muna ang laway niyo mga hinayupak na lalaki kayo!

[pagkatapos magpunas ng laway na parang waterfalls ang mga lalaki]

Oo, mukang pokpok nga ang nasa picture. Pero taga ibang bansa `yan. Liberated ang mga tao, walang pakialamanan. Pero kung pag-uusapan natin ang mga tao dito sa Pilipinas, eh hutangena! Pag nag-suot ka ng damit na kinulang ng tela sa Mall, eh titiradurin ka ng mga kababaihan ng mga naglalagablab nilang matang nanlalait, pagbubulungan ka ng mga may edad na kababaihan (usually mga matatanda at mga magulang ng mga kabataan ngayon) at wag mong asahang magaganda ang sinasabi nila tungkol sa'yo, tititigan ka na parang hinuhubaran at nirereyp ng mga kalalakihan, susubukang manyakin ng mga manyak at tatalsikan ka pa ng laway ng mga naglalaway na desperadong manyak na lalaki (Ay, O.A.)!

Ehem. Eto lang ang mapapayo ko:
Hindi mo kailangang magmukang pokpok para lang maging fashionista.
Hindi purke guhit nalang ng pwet at muning mo ang hindi nakikita, eh fashionista ka na. Hindi purke mukang lingerie ang suot mo sa pampublikong lugar at pinagtitinginan ka ng mga tao eh maganda na ang suot mo. Hindi ka naman magpho-photo shoot. Pwera nalang kung model, artista o pornstar ka na tipong may kasama pang professional photographer. Naggagala ka lang naman e. Kaya hindi mo kailangang magsuot ng mga pang-pornstar na damit sa pampublikong lugar. Mahiya ka naman sa balat mo `teh.

Eto pa ha, ang iba pa sa mga self-proclaimed fashionista na `yan na nagkulang sa tela ang damit, kapag kunware nagco-commute, bababa sa dyip at naka-mini skirt, aba, baba nang baba ng palda para kamo hindi masilipan. Eh putangina mo pala e! Kung hindi ka nagsuot nang sobrang ikling mini skirt, ehdi sana hindi mo na kailangang magbaba nang magbaba ng mala-pokpok mong mini skirt! Magsusuot ng pagkaluwag-luwag na pantaas sabay tatakpan kapag sumasakay ng dyip. Eh kingina mo! Sana kasi nung pinili mo `yang damit na `yan eh naisip mo na kung anong consequences pag sinuot mo `yan sa pampublikong lugar!!

*EEEEKKKKK!*

At dahil masyadong kumulo ang dugo ng Author, na-highblood, sumama ang pakiramdam, kaibigan nalang niya ang nagpatuloy sa pagta-type. Hehe.

E-ehem. Aaminin ko, nagsuot din ako ng mga mala-pokpok na damit. Meron nga akong pekpek shorts e. At sa kasamaang palad, nasuot ko `yun sa mga parties, at kapag naggagala. Kaso narealize ko.. Eh ano naman kung napaka-sexy ko sa suot ko? Eh ano naman kung maikli suot ko? Sus. May mapapala ba ako? May makukuha ba akong premyo? Oo na, may mga papuri, tumitingin sa'kin ang mga lalaking cute at pati `yung may mga girlfriend na. Pero bukod sa mga `yun eh mas lalong hindi ko maiiwasang mabastos. Sus, nung minsang naggala ako kasama ang mga kaibigan ko at naka-pekpek shorts ako, may lumapit pa sa akin noong lalaki, gusto akong bigyan ng calling card something something. Trabaho daw sa ibang bansa. Obvious naman na inuuto lang ako nun at gagawin akong pokpok kung saan saang kanto. Kaya hindi ko in-entertain. Luls.

Alam kong tayong mga babae eh naging dream narin ang maging artista, model, at sa iba.. Pornstar. Gusto rin natin kahit papaano na mapansin ng mga lalaki. Ansarap nga naman ng feeling kapag may nagkakagusto sa'yo. Pero sus, kailangan ba talaga magmukang bayaran, kerengkeng, malandot, higad, kuto, garapata at kung anu ano pang makakati para lang magustuhan ng isang lalaki? Hindi naman sa katawan o itsura lang `yan nakukuha e. May mga kaibigan akong simpleng manamit pero bakit andaming nagkakagusto? May mga kakilala akong hindi kagandahan at hindi pa nga sexy pero bakit may boyfriend ngayon na may itsura? Love is blind. It sees but it doesn't mind.. Next, who is your crush? Ay teka, sorry. Nagsasagot kasi ako sa Slambook. Hehe. Napaghalo-halo ko na tuloy ang mga sagot ko at mga ilalagay ko dito sa post na `to. xD
Anyway, ang pagiging fashionista ay hindi nasusukat sa kung gaano kaikli ang suot mo. Nasusukat `yun kung paano mo dalhin ang sarili mo.
Ano daw? Lulsjk. :)) Pwede ka parin naman kasing magmukang hot at maging fashionista nang hindi nagmumukang mahalay. Pwede ka namang pumunta sa parties nang hindi mukang orgy ang pupuntahan mo. Eto ang mga halimbawa ng mga damit na hindi malaswa pero bongga! (Click the pictures for a better view.)

  • Shirt and leggings
Pwedeng isuot kapag walang uniform sa school niyo pero may dress code. :) Pwede rin kapag gala mode. Mas maganda kung mahahabang shirts ang isuot. Sorry, kung meron mang term para dun at `di ko alam. Hindi naman kasi ako fashion expert para malaman lahat ng fashion terms and whatevs. :))


  • Party party!
Hindi purke pupunta ka sa bar, club at kung saan-saan pang party eh kailangan mo nang magmukang makikipag jugjugan. Sakto lang dapat parang Coke at parang Pop Cola, always tama ang timpla! ;)


  • Shorts, mini skirts, dresses
Pwede ring pag pupunta ka sa party eh magsuot ka rin ng ganito, pwede rin na kapag gala mode lang.


  • Pasimple
Mga simpleng suot lang, o sabihin na rin nating classy or whatever. Pero hindi slutty. ;)


So ayan. Ayan ang mga halimbawa na pwede parin maging gorgeous at fashionable nang hindi nagmumukang pokpokitang higad.

Ang mga modelo sa pictures ay sina Hanna Beth at Katy Perry. Alam kong marami silang daring pictures, pero kinuha ko nalang ang pictures nila na may mas conservative na damit. Hehe.

REFERENCES:

http://hannabeth.buzznet.com/user/

http://www.take40.com/news/16397/katy-perry-and-kylie-minogue---women-of-the-year!

Monday, December 20, 2010

Wow Angganda, Ay Pokpokita Pala

Natatanga ako sa karamihan ng mga babaeng kabataan, ka-edad ko at ilan narin sa mga mas matanda sa akin na sabihin na nating hindi pa gurang. Madalas kasi sa mga babaeng ito ay panay post sa Facebook o kung saan saan pa ng mga malalaswa nilang pictures (o videos?). Hindi naman hubad na pictures, pero `yung tipong ang suot na pantaas eh utong nalang ang natatakpan, ang suot na shorts o mini skirt eh pwede nang alternative sa panty, at kung maka-pose ay parang palaos na pokpok na desperadang kumita.

Seryoso. Bakit ba kailangan gawin `yan ng mga kababaihan? Hindi lang sa pictures ha, maski sa personal. Kapag nasa labas ako ng bahay (wow! Lumalabas ako ng bahay?!), lalo na pag nasa mall o nasa syudad, andami kong nakikitang mga babaeng kinulang sa tela ang mga suot. Tipong parang naka swim-suit pero nasa mall lang naman. Tipong naka-lingerie kahit wala naman sa kwarto/motel/hotel. Naka-pekpek shorts/skirt na parang pokpok kahit nasa mall o amusement park. Hala sige! Pagkatapos magagalit kayo kapag minanyak kayo?! Ulol! Galit nga ba o gusto mo lang masabihan ng kasama mo na sexy ka kasi bla bla bla? Utot mong mabaho, lumang style na `yan.

Ang masama pa sa mga babaeng ito na nakasuot-bikini sa mall, eh pag tinitigan mo ng masama from head to toe and vice versa, ang iisipin pa nila eh insecure ka sa kanila! Susme `teh! Bakit hindi mo ma-feel na nandidiri sila sa'yo?! Bakit hindi mo ma-feel na kaya ka nila tinitingnan mula ulo hanggang paa with matching taas kilay hanggang batok (ano daw?) eh dahil sa muka kang makating pokpok? Sabihin na nating maganda ka at may mala-hourglass kang katawan, so required ipaglantaran? Ganon? Required talaga? Ikaw magiging presidente ng buong mundo kapag pinaglantaran mo? I don't think so.

Meron kang makukuhang reward, oo. Bukod sa mga papuri ng mga kaibigan mo eh may makukuha karing libreng pangmamanyak galing sa mga naglalaway na desperadong lalaki. But wait, there's more! Madalas sa mga lalaking mamanyak sa'yo eh mga mukang nabangga ng truck 1 Billion times! Tipong mga drayber, mga tambay, mga adik, at kung sinu sino pa. Muhahaha! But wait, there's more ulit! Malaki pa ang tyansa na mareyp ka ng mga `yun! Ayos ba? Solve ba? Sige! Gorabels na! Sabihin na nating magtitinginan din sa'yo ang mga lalaking kasama ang karelasyon nila. So feel na feel mo naman? Tuwang tuwa ka naman na may tyansang mapaghiwalay mo ang dalawang nag-iibigan (Ay, O.A.!)? Tuwang tuwa ka na maging higad, ganun? Luuuls. Mga babae nga naman ngayon.

Ewan ko lang ha, sasabihin niyong insecure ang mga taong masama ang tingin sa inyo dahil sa pagsusuot niyo ng malaswa. Pero hindi kaya kayo ang insecure? Kahit kasi maganda ang isang tao, na-iinsecure parin ito. May mga kakilala akong ganun eh. At ang iba sa kanila, ginagawa ang ganung kalaswang gawain para mamakyaw ng papuri. Ang masama nga lang, nababastos sila. Sabihin man nating puri ang, "Wow. Laking dede naman niyan, pahipo nga. Hehe." o ang pagcomment sa picture mo ng, "Wow! Hanep! Sexy! Saan nakatira `yan? Patira naman!", pero nakakabastos parin. At dahil may nakita pa akong fanpage sa Facebook kung saan andaming nag-popost ng ganitong klaseng pictures, eto oh. Eto ang mga halimbawa:



Mga gago, mga manyak! Maghunos dili kayo! Wag niyong itatanong sa'kin kung anong fanpage `yun! *facepalm* Susme. Take note, mga Filipina pa `yan. Wow, gandang fanpage ah? So anong mangyayare kapag nakita `yan ng mga foreigners? Baka akalain jan bumibili ng mga pokpok. Nasaan na `yung pagaakala sa'tin ng mga banyaga na conservative ang mga Pilipino? Oh Maria Clara, nasaan ka na? Oo nga naman, patay na syempre `yun, so kasabay ng pagkamatay ni Maria Clara eh ang pagkamatay ng pagka-conservative ng mga Filipina? Hay buhay. Nakita ko mga photo comments, hindi ko na kaya ilagay dito dahil ambabastos. Paano kaya natitiis ng mga ito ang pambabastos ng mga lalaki sa kanila? O nagagalit nga ba sila kapag nababastos sila ng mga lalaki? Sabagay.. Siguro naman naisip ng mga `to ang mga posibleng mangyare o masabi sa kanila kapag pinost nila `to. Eto nalang mapapayo ko:
Lahat ng ginagawa mo ay nakakaapekto sa reputasyon mo. Pati sa internet, dahil ito ay isang public place. Kapag nagpost ka ng picture na nakahubad sa internet, para ka naring naghubad sa mall, o kung saan pang pampublikong lugar.
Inaamin ko, mala-pornstar din ako kung manamit o magpose dati. Buti nalang nauntog ako sa pader ng katotohanan at narealize kong napakatanga ko naman para gawin `yun eh may nagkakagusto parin naman sa'kin kahit simple lang ang pananamit ko. Plus, hindi ako magugustuhan ng parents ng mahal ko kung makita nilang mala-pokpok ang mapapangasawa ng anak nila. Tipong sila na mismo ang magsa-suggest sa'yo na maging pornstar ka o pokpok jan sa may kanto.

Kung maganda ang katawan mo, ayos lang maglabas ng konting skin. Pero wag sobra. Tandaan: Lahat ng sobra, masama. Hindi purke maganda ang katawan mo eh kailangang pati private parts mo eh gawin mong public parts. Masarap sa pakiramdam ng partner mo ngayon o future partner mo na siya lang ang nakakakita ng private parts mo. At eto pa, kapag nga may mahal ka, o may karelasyon ka, isipin mo din ang magulang nila, ang maiisip ng mga magulang niya sa'yo. Okay lang sana kung liberated ang magulang niya at okay lang sa kanila na mukang pokpok ang mapapangasawa ng anak nila. Pero pagdating sa Filipino families, madalas sa mga `to eh conservative. Ibig sabihin nun syempre, gusto nila para sa anak nila `yung hindi mukang pokpok.

Sabihin na nating hindi naman magulang ang pakakasalanan mo kundi ang partner mo mismo, pero ansarap talaga sa pakiramdam pag GV (Good Vibes) sa'yo ang magulang ng mahal mo. Tipong pag kinasal kayo eh umiiyak ang lahat sa tuwa, hindi tipong parang naglalamay.

Kung maganda ka, mas masaya mapuri dahil sa maganda ka, hindi dahil sa muka kang pokpok na pwedeng bayaran para jugjugin. May mga kakilala akong magaganda na simple lang manamit, hindi masyadong revealing. Pero andaming nagkakagusto, nakakatibo ng babae, nababansagan parin na sexy, takaw tingin, at kung anu ano pa. Sa fanpage kung saan ko nakita ang mga pictures sa taas, may nakita rin namang akong magaganda pero disente manamit:



Seryoso, sila ang talagang nakikita kong maganda. Well, maganda nga naman talaga sila, as in. Pero mas gumanda pa sila dahil mas lumitaw ang kagandahan nila, kesa sa suot. Mas naaappreciate nga naman daw ang kagandahan kung walang umaagaw na atensyon. Kaya sabi rin ng iba, kapag maganda ka na, simple nalang suotin mo, para sa muka mo lang naka-focus at mapupuri ka dahil sa kagandahan mo, hindi dahil sa muka kang bayaran.

Saturday, December 11, 2010

ABNKKBSNPLAKo?

Eskwelahan, eskwelahan, paano ka ginawa?

Paano nga ba?

Madalas sa mga eskwelahan, lalo na kapag pribado, ang magkaroon ng kumpletong pasilidad. Sa kolehiyo namin, kahit hindi pa kumpleto ang mga gusali, sa tingin ko kumpleto nanaman ang mga pasilidad na kailangan. Gaya na lamang ng mga silid-aklatan, CR, GYM, sports facilities, computer lab, Student Center, AVR Room, Media Lab, at kung anu-ano pang pasilidad at anik-anik na pwedeng nasa eskwelahan.

Pero paano nalang kung kulang-kulang ang pasilidad kahit pribadong eskwelahan? Mas malala pa, mayroon nga, pero hindi naman masyadong napapakinabangan.

Tulad nalang sa dati kong eskwelahan nung nasa elementarya pa ako (sa totoo lang, mula prep eh dun na ako nag-aral). Noon, ang mga CR eh para lang ganito:


Seryoso! Tabi-tabing ganyan. Tsk. Korteng nakatayong rectangle nga lang `yun. Hehe. Kapag iihi ka dun, mapapatae ka na sa sobrang baho at panghi sa loob! Ahk! Pati suka mo lalabas na sa pwet mo sa sobrang nakakasuka! Pero wala naman akong nabalitaang sa bibig na nila lumabas ang tae nila sa sobrang hindi nakayanan ang baho sa loob (eww! Gross! Ambaboy mo Miss Piggie!).

Nagkaroon pa nga ng mga kwento kwento na mayroon pa raw White Lady o kung ano pang multo sa mga CR, o kahit sa labas. Parang eskinita lang kasi na may CR `yung lugar. Pfft. Kaya pinamugaran ng mga multo at kung anu-ano pang nilalang. Pero sa tingin ko, gawa-gawa lang `yun ng mga ka-eskwela kong ayaw lang mabuko na tumae sila sa iskul. Nakakahiya nga naman daw kasi. Lalo na kapag burubos pa `yung tae mo at sobrang baho. Mas malala pa kung may bumahid pang tae sa damit mo! Eww. *pukes* O kaya naman, masyado lang naparami ang nahithit nilang kagimbal-gimbal na amoy ng CR kaya nagkaroon ng kung anu-anong hallucinations. Tsk tsk tsk.

Wala nga palang Chapel sa dati naming eskwelahan. Kapag may misa, dun lang kami sa malaking espasyo sa loob ng eskwelahan. Wala pang second floor nun! Hahaha. Pero ngayon, hanggang 3rd floor na. `Yung second floor, para sa mga HS. `Yung 3rd naman, GYM. Dun narin ginaganap ang graduation at kung anu-ano pang events.

May mga classrooms pa na katabi lang ng Principal's Office. Naalala ko tuloy, nung Grade 2 ATA ako nun, ang room namin eh katabi lang ng Principal's Office. Para hindi kami maingay, eh pinapahiram kami ng libreng libro araw-araw para basahin pagkatapos ay maglagay ng reflection o kung ano man sa notebook namin. Hehe. Tuwang tuwa ako nun kasi mahilig talaga akong magbasa simula nung natuto akong magbasa.

Meron din kaming Computer Room! Oha. Hahaha. Naaalala ko pa noon, tatanga tanga pa ako sa paggamit ng kompyuter. Ahk! /Deadz ako pagdating sa mga practical test. Eh paano, wala naman kasi kaming kompyuter sa bahay. Pagkatapos, pag nagdedemo pa si Ser para ipakita sa amin kung paano `to, paano `yun, andaming malalaking ulong (ulo sa taas, hindi sa baba) nakaharang kaya hindi ko makita! Bakit ba kasi kung sino pa ang mas matatangkad eh `yun pa ang mga nasa unahan?! Asdfjklqwertysxyz! Anyway, kapag tuloy practical test, kahit simpleng imi-minimize, maximize, close lang ang gagawin sa Microsoft Word eh hindi ko pa alam kung paano. Buti nga nakapasa ako dun kahit papano! Bumawi naman kasi ako sa mga written tests. Hehe. *wink*

Dahil wala pang GYM nung kapanahunan ko, sa Basketball Court lang kami sa tabi ng eskwelahan ko guma-graduate. Hehe. Dun din ginaganap ang mga Intrams at iba pang activities. Nirerentahan nalang `yun ng principal namin na may-ari rin ng eskwelahan. Naaalala ko pa, mejo close kami ng Principal nun, close din kasi sila ng parents ko. Ewan ko kung bakit. Hahaha. Pati `yung isa pang namamahala dun sa eskwelahan, ka-close din namin. Siguro kasi ilang taon ko narin `yung teacher sa Word Attack. Hehe. At siya rin nagtuturo sa'min ng mga pronunciations at kung anu-ano pa pagdating sa graduation at recognition. Honor student kasi ako mula nang pumasok ako hanggang sa gumaraduate ako nung elementarya. Ohaaa! `Yun nga lang, masyado akong nagpa-easy easy kaya nagkaroon ako ng bagsak nung HS. Pero mamaya ko na `yan ikukwento o kaya, next time nalang. Muhahaha!

Mapunta tayo sa mga classrooms, naaalala ko pa noon, nung Grade 3 ako! Tsk! Lagi akong walang upuan dahil sa dulo ako nakaupo noon! Bwiset talaga. Buti nalang hinahatid parin ako ng nanay ko hanggang classroom kaya siya na naghahanap ng upuan para sa'kin. Paano ba naman, ang pwesto ko pa noon eh nasa dulong may pagka-madilim. Tipong parang may bigla nalang kakalabit at makikipag-kaibigan sa'yong duguang bata na ikaw lang ang nakakakita. Shangaps, etong classroom namin nung Grade 3 eh kinginang katabi pa ng CR, oo, `yung CR na nabanggit ko kanina na halos mapatae ka na sa baho kahit iihi ka lang. Tsk. Kung mamalasin ka nga naman oo. May sirang pintuan pa akong katabi noon, sa kanan. Buti nga naisipan pa nilang bigyan ako ng katabi sa kaliwang bahagi eh! Akala ko ako na mag-isang emo-emohang laslas to death dun sa sulok e. Jujuju. Sumulat pa tuloy ang nanay ko sa adviser namin na dapat lagi na akong may upuan pagkarating sa classroom. Nakakabwiset nga naman kasi na parang magic na mawawala ang upuan mo kada-papasok. Putek! At magpapakahirap pa na humanap ng extrang upuan sa bawat classroom! Asdfjklqwertysxyz! Nung binigay ko `yung sulat sa adviser ko, hindi ko alam kung bakit natawa siya, hindi ko alam kung dahil ba sa feeling importante ako, o hindi niya lang talaga alam na mahirap mag-classroom to classroom para maghanap ng extrang matinong upuan! HNNGGG~ Nung ngumiti tuloy ang adviser ko pagkabasa niya ng sulat (hindi naman niya binasa nang malakas), eh parang gusto ko siyang saksakin ng ballpen sa mata sabay dukutin at ipalapa sa multong nasa sinumpang CR ng eskwelahan namin! Grrr! Huraawrrr!!

Pagdating naman sa usapang multo, nauso noong Grade 3 din kami na magustuhan ang pagkakaroon ng Third Eye! Oo! Hindi ko alam kung dun ding taon na `yun inilabas ang horror movie ni Bruce Willis na "The 6th Sense" kaya nauso `yun e. Oh sadyang adik lang kaming mga kabataan noon na kahit takot sa multo eh gusto paring magkaroon ng Third Eye. Naalala ko pa nung magkausap kaming tatlo ng mga kaklase ko. May mga kabaong daw sa likod ng dingding kung saan nakadikit ang blackboard namin. Nase-sense niya raw `yun kasi may Third Eye siya. Kaming 2 namang tangang nasabihan nun eh uto-utong naniwala. Kapag naiisip ko nga `yun ngayon eh napapa-taas-kilay nalang ako dahil napaka-imposible talaga nun. Luls. Sa kabila kasi ng dingding na `yun eh isa pang classroom! Wahahahaha! Pfft.

Hay elementarya, kaysarap mong balikan.. NOT! Huhahaha. Masaya na akong ganito. Mabuhay nang tuloy-tuloy. Wag nang bumalik sa nakaraan para baguhin ang kung ano mang kamalian. Gorabels lang nang gorabels.

Para Kay: Miss Alcantara, ang Principal ng Infant Jesus Montessori Center (kung saan ako nag-aral ng Prep hanggang Elementarya), R.I.P.

Friday, December 10, 2010

Comments

I disabled the comments to protect myself from vexation of so-called "haters" or those who got addicted to smelling their own armpits. But wait, don't commit suicide yet! You can contact me here:


Just click that encircled icon located at the right side of this page. You can E-mail me, contribute and send confidential messages! Don't worry, everything you'll say will be a secret between the two of us.

For those who want to leave love letters/feedbacks, unconfidential messages (or questions), you can leave your comments here:


My Formspring widget is located just below the "Contact Me" icon. You can also leave a comment on my Formspring widget if you want to clarify something, correct my syntax errors and ask for advice. ;)

Thank you so much and sorry for the inconvenience. Luuuls. xD

Thursday, December 9, 2010

Ang Alamat ng Red Tide (Part 2)

Dahil sa makapagbagbag kabilugan ng buwan buwan ng kabilugang damdaming (sige! Kaya mo pa?! Tongue twister `yan!) unang parte ng Alamat ng Red Tide kung saan nakilala niyong lahat si Estepanyo at ang kanyang pamilya, isang malaking pagkakamali para ituloy ko ang kwento, pero ginawa ko parin at wala kayong magagawa. Hehe. Maraming mambabasa ang sumubok na humithit ng alikabok mula sa bentilador at kani-kanilang kili-kili para malaman kung nakakaadik nga ba talaga `yun kaya na-adik doon ni Estepanyo (ang bida sa kwento). At dahil dito, nabawasan ako ng napakaraming mambabasa. May you all REST IN PEACE. Jujuju. Anyway highway skyway I did it my way, due to public demand (mga buhay man o patay).. eto na! eto na! Ang pangalawang parte ng Alamat ng Red Tide! Jan jan jan jan! *clap clap*
Binisita ng pamilya si Mang JC (Julius Ceasar) sa kulungan. Dinalhan nila ito ng pagkain, damit, at palihim na binigyan ng uod, langgam, bubuyog, bulate, linta at salagubang para uhm.. Sabihin nalang nating madali siyang matigang. Hehe. Makaraan ang ilang sandali, umalis na sina Aling Dionisia at Kaloy. Si Aling Dionisia kasi, marami pang lalabhan. Si Kaloy naman, maghahanap pa ng chicks. Oo, chicks! Chicks as in sisiw ha, hindi babae. Nagnanakaw kasi siya ng sisiw para ibenta sa mga naglalako ng kinulayang sisiw at itik.

Dahil masyadong close si Carlito kay Mang JC sa hindi malamang dahilan pero malalaman niyo rin mamaya (subukan niyo lang na mag-skip at basahin agad ang parte kung saan malalaman niyo kung bakit sila close, sasabog ang monitor niyo at magme-menstruate kayo buwan buwan sa ilong niyo. Oo, isa itong sumpa!), nagpaiwan muna ito sa kulungan dahil gusto pa raw nilang magbonding. At dahil wala namang gagawin si Estepanyo, minabuti na niyang samahan ang kapatid dahil madalas ring napagtitripan ang bading pag pauwi na.

Ganun pala sa kulungan, pwede palang pumunta sa isang madilim na sulok ang mga bisita at ang preso kung saan walang nakakakita. But wait, there's more! May electric fan naman dun para presko.. `Yun nga lang, mainit din ang inilalabas na hangin ng electric fan, kung preskong hangin naman ang inilalabas, mas lamang pa ang alikabok dahil sa sobrang dumi ng electric fan. Tsk tsk tsk. /SelfDestruct.

Pumunta si Carlito at ang kanyang ama sa madilim na sulok dahil may pag-uusapan daw na importante. Sumama naman syempre si Estepanyo dahil usisero siya pero medyo dumistansya dahil pribado raw ang pag-uusapan ng kapatid at ama. Nagtatalo si Carlito at Mang JC. Nakikita ni Estepanyo na umiiling si Carlito at namumula na sa hiya habang tinuturo si Estepanyo gamit ang ngusong mamula mula dahil sa lipstick. Si Mang JC naman, nakakunot noong parang pinapagalitan si Carlito. Lumapit si Estepanyo.

"Tay, ano bang problema?", ani Estepanyo.

"Wala. Basta dun ka lang sa malayo. Kumanta kanta ka muna dun sa tapat ng electric fan. May pag-uusapan lang kami ng kapatid mo.", sagot ni Mang JC.

Dahil utos ng tatay, sunod naman agad si Estepanyo. Pero syempre, dahil mukang nakaka-intriga ang pag-uusap ni Mang JC at Carlito, nakatingin parin siya sa ama at kapatid para malaman kung ano ang pinag-uusapan ng mga ito. `Yun ay.. Kung nag-uusap nga ba talaga.

Nakita ni Estepanyo na hinawakan ng ama si Carlito sa dalawang balikat. Hinalikan nito ang noo, pagkatapos ay ang pisngi, at huli.. Ang labi. Nakakagulat! Kagimbal gimbal! Nakakasuka! Nakakatae! Daig pa ang pagkain ng suka ng aso at ipot ng ibon sa sobrang kadiri ng nasasaksihan niya ngayon!

Hinalikan din ng ama ang leeg ni Carlito, sabay hinubad ang pantaas ng binatilyo (kalahating binatilyo at kalahating dalagita), tinanggal ang bra, nilamas ang flat na joga at sinipsip ang mukang garapatang nipples. Hindi makapaniwala si Estepanyo! Hindi niya makayanan ang mga nasasaksihan! Maski ako ay `di na makayanan kaya pinapa-type ko nalang `to sa bading kong kaibigan dahil sanay siya sa ganitong klase ng jugjugan!

Hola! I'm the Author's gay friend. I'm single and ready to mingle! Jijiji. Here's my numbah! 124-I-BLOW. Call me, K? :"> Single macho papas onlehh. *wink*

Syeeet! IMBAAA! Mas gugustuhin pa ni Estepanyo na manood ng mga taong nakikipag-jugjugan sa hayop kaysa masaksihan ang ginagawa ng kanyang sariling kapatid at ama na kapwa mga lalaki! Uhm, `yung isa, kalahating lalaki nga lang pala.

Dahil sa sobrang kasuka-suka at karimarimarim na nasaksihan, humarap nalang si Estepanyo sa electric fan at huminga ng malalim.  `Yun nga lang, imbis na hangin eh alikabok ang nahithit niya. Hindi nakahinga si Estepanyo dahil kasing laki ng itlog (wag marumi ang isip. Itlog ng manok, `yung puti. `Yung ginagawang balut. Hindi `yung kung ano man ang masamang iniisip niyo) ang mga alikabok na galing sa electric fan. Nangisay sabay nahimatay si Estepanyo.

At dahil wala nang nanonood, mas naging agresibo na ang pinag-gagawa ng mag-ama. Hinubad na ng ama ang suot na pekpek shorts ni Carlito. Pinatalikod. Pinatuwad. At..

"We interrupt this program to give you, Courage! The Cowardly dog!"

Ay, Courage the Cowardly Dog na pala. Teka lang ha? Manonood lang ako. Hehe.

[Pagkatapos ng ilang minuto]

Ayun, tapos na! Mabalik na tayo sa kwento.. Dahil ilang minuto na ang nakalipas, tapos na ang mag-ama sa kanilang uhm.. Paggawa ng himala (eww!). Hihihi.

Pagkagising ni Estepanyo, nagbibihis na ang kanyang kapatid at ama na pawang pawisan. Si Carlito, hinihimas himas pa ang pwet na animo'y masakit. Si Mang JC naman ay nakangiting manyak na isinasara na ang zipper ng pantalon. Solve na solve, kumbaga.

"Oh Estepanyo! Gising ka na pala. 30 minutes ka nang nakahandusay diyan eh. Ge na. Mauna ka nang umuwe, chupi! Kaya na umuwi mag-isa nitong si Carlito. Wala namang mang-rereyp dito eh. Pinayagan rin ako ng mga pulis na bisitahin nang matagal. You know naman, malakas ako sa mga `yun! Hehe.", ani Mang JC.

"Bye, kuya. Ingat ka.", mamula-mula sa hiyang sambit ni Carlito.

Tahimik na umalis si Estepanyo sa presinto na parang ganito:


Syeeet. RakEnRol! \m/ Oo, ganyang ganyan mismo! Naglalakad siya nang nakagilid ang ulo at nakatungo. Para hindi makita ang mga mata niya gaya ng mga anime `pag nasasaktan/nalulungkot/nade-depressed. Hehe. Pero syempre, pangit at sobrang payat parin siya. Hindi katulad ng nasa picture. Hehe.

Pagkauwi ni Estepanyo, tinanong ng nanay kung bakit nakagilid ang ulo at nakatungo ito habang naglalakad.

"Nagka-stiff neck ho kasi ako eh. Nahimatay ako pagka-hithit ko ng alikabok mula sa electric fan. Andumi kasi! 30 minutes akong nawalan ng malay.", ani Estepanyo.

"Oh, eh nasaan ang kapatid mo? Bakit hindi ka man lang tinulungan?", ani Aling Dionisia.

Nanlaki ang ilong ni Estepanyo sa galit! Nanlaki ang mga mata, nakasarado ang mga kamay na parang manununtok, kinagat ang labi na parang nanggigigil at nanginginig na parang inaatake ng epilepsy.

"Anak, natatae ka ba?", ani Aling Dionisia.

At para hindi na mapag-usapan pa ang kapatid at ama..

"Ah, oho. Sige ho, tatae lang ako. Mamasa masa na ho shorts ko eh.", Sagot ni Estepanyo.

Tuesday, December 7, 2010

It's the Government's Fault

"It's the Governments fault!"

- That's what we usually hear from people when we ask them why our country is poor. We can't blame those people from thinking that way. You know why? Because the constitution said so.

According to the 1987 Philippine Constitution:
Whatever good is done by the Government is attributable to the state but every harm inflicted on the people is imputable to the Government.
 Correct me if there are syntax errors. This was just given to us by our Poligov professor/lecturer.

In my opinion, the statement (according to the 1987 Philippine Constitution) mentioned above is the reason why most people blame the Government whenever negative things occur. The bad effect of this statement is that, most people become selfish.

Others would blame the Government because there are a lot of poor people in our country, our population's big, there are a lot of beggars (most of them are minors), there are drug pushers, mass starvation, etcetera.

When it comes to blaming the Government because there are a lot of poor people in our country and we have a large population, don't you realize that if these poor people won't make babies, our country won't have a large population? I don't know why there are stupid people who think that having a lot of children is a blessing. Yes, having your own child is truly a blessing.. As long as you can raise them well, give them their rights, and as much as possible, give them privileges.

Why would you make a child if you already know that you won't be able to raise him well? Why would you make a child if you know you won't be able to give his rights properly? Why would you make a child if you can't even eat 3 times a day? You're poor. You made a baby. The baby was born. Then what? What will be the future of that baby? A future beggar? After a couple of years you'll be a drunkard then force your child to beg for money in the dangerous streets? Now that's an epic fail.

When you ask the people to define the Philippine Government, a common answer is, "Our Government is corrupt!" Okay. FYI, not all the Government officials are corrupt. There are still a few public officers who are still kind enough not to betray the public's trust.

When it comes to drug pushers, drug lords or whatever illegal that a lot of people do, and then blame the Government because if they helped these people in the first place, they won't end up being criminals, blah blah blah yadah yadah yadah. Pfft, lame excuses.

The Government established laws for us to follow. The Government, being the Parens Patriae (parent of the state), established laws to protect the rights of the people, to protect the people from harm, to fix the legal relationships between people (especially the parents && children and husband && wife), and a lot more.

Being poor is not a valid reason for doing crimes. There are a lot of legal/decent jobs out there. If you will tell me that you weren't able to finish college that's why you weren't able to find a decent job with a high salary, your argument is definitely invalid, bro. My father was poor. But he managed to finish college because he was a working student. Now, he's a successful company lawyer. It's all about hard work.

Our Government is not perfect, people. Our country is not composed of the Government alone, but also ordinary citizens. Ordinary citizens like you and me. If you want a change in our country, don't wait for the Government or other people to change first. You should be the one to make a change. Start with yourself.